این مقاله به تحلیل انسانشناسی فطری در حکمرانی حکمی میپردازد و بهطور خاص به ارتباط بین شناخت انسان و نحوه حکمرانی بر اساس فطرت انسانی در چارچوب تفکر اسلامی میپردازد. در این راستا، مفاهیم مختلفی چون مراتب نفس انسان از پایینترین مرتبه (نفس اماره) تا بالاترین سطح (نفس مرضیه) بررسی میشود و تأثیر این مراتب در شکلدهی به حکمرانی اسلامی تحلیل میگردد. مقاله نشان میدهد که حکمرانی مؤثر باید به تمام ابعاد انسانی اعم از مادی، معنوی، فردی و اجتماعی توجه داشته باشد تا مسیر رشد و تعالی انسان فراهم گردد. همچنین با بهرهگیری از آموزههای قرآن و فلسفه اسلامی، این نوشته پیشنهادهایی برای طراحی حکمرانی متناسب با فطرت و نیازهای انسان ارائه میدهد.
Read More »Tag Archives: عبدالحسین خسروپناه
مبانی معرفتشناختی عقلائی و وحیانی در حکمرانی حکمی
این یادداشت به تحلیل مبانی معرفتشناختی عقلائی و وحیانی در حکمرانی حکمی میپردازد و نقش این دو رویکرد در شکلدهی فرآیندهای حکومتی را مورد بررسی قرار میدهد. عقلانیت عقلائی، بهعنوان ابزار تحلیل و استدلال، در تصمیمگیریهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کاربرد دارد، در حالی که وحی بهعنوان منبعی الهی، اصول اخلاقی و حکومتی را ارائه میدهد. یادداشت حاضر بر تعامل و هماهنگی میان این دو مبنا تأکید دارد و نشان میدهد که چگونه این دو عامل میتوانند بهطور همزمان در ساخت حکمرانی عادلانه و کارآمد نقشآفرینی کنند. در نهایت، این تحلیل به درک بهتر اصول و اهداف حکمرانی حکمی در چارچوب معرفتشناختی اسلامی کمک میکند.
Read More »
فقه حکمرانی سایت فقه حکمرانی به بررسی علمی و نوآورانه یکی از شاخههای نوپای فقه اسلامی میپردازد. فقه حکمرانی علم جدیدی است که در حال شکلگیری و تولد است و به زودی میتواند مبنای جدیدی برای تحلیل مسائل حکومتی و مدیریتی از منظر دینی ارائه دهد. این علم، بر اساس اصول دینی و فقهی، به دنبال راهکارهایی است که میتواند در عرصه حکمرانی و سیاستگذاری حرفهای تازهای برای بهبود و توسعه جوامع اسلامی داشته باشد.